U nedjelju 4. decembra 2011. godine navršiće se 70 godina od stradanja Srba u masovnoj grobnici "Radulovac 1941" pored prnjavorskog gradskog groblja. 4. decembra 1941.godine oko podneva, oružane snage Nezavisne države Hrvatske iz garnizona u Prnjavoru upadaju u sela zapadno od Prnjavora: Čorle, Paramije, Mlince i Lišnju.

Jedna grupa ustaša i domobrana u selu Lišnji, tačnije na imanju Nikole Čornog, hvataju veći broj Srba koji su se tu zatekli jer su to jutro došli cijede ulje iz sjemenki upravo kod Čornog. Srbi nisu slutili nikakvu opasnost.

Dana 7.februara 1942. godine se dogodio pokolj Srba u selima oko Banja Luke, Drakuliću, Šargovcu, Motikama i rudniku Rakovac gdje su hrvatske ustaše poklale preko 2.300 Srba za samo nekoliko sati uglavnom bez ispaljenog metka.

Od tog broja je poklano 551 srpsko dijete starosti od kolijevke do 14 godina.

Na isti datum se desio i zločin u selu Štrpci kod Prnjavora ali u znatno manjem obimu ali nimalo u blažem obliku.

Naselje Prnjavor se prvi put u pisanim tragovima pominje 1829. Godine. Nakon berlinskog kongresa 1878, odnosno poslije aneksije ovog prostora od strane Austro-ugarske, počinje značajnije naseljavanje Prnjavora. U to vrijeme iz raznih dijelova Evrope dolaze Ukrajinci, Mađari, Nijemci, Česi, Poljaci i drugi. Poslije drugog svjetskog rata, Prnjavor postaje mjesto na kojem se prepliću brojne kulture, religije i običaji.

Krajem 19. vijeka, prostor opštine Prnjavor tada rijetko naseljen, nastanjuje se stanovništvom iz istočne i centralne Evrope. Usljed masovnih migracija a zahvaljujući politici Austro-Ugarske, opština Prnjavor poprima fizionomiju mulitetničkog prostora.