|
 Nakon punih 70 godina od smrti, u nedjelju je služen parastos za 22 srpska civila, mladića, iz prnjavorskih sela Lišnja, Čorle, Mlinci i Paramije, koje su u noći 4. decembra 1941. godine, ubile ustaše i to bez ispaljenog metka.
Parastosu, koji su u nedjelju popodne obavili sveštenici iz Prnjavora, pored predstavnika opštinske vlasti, prisustovali su i potomci žrtava, a među njima i Borislav Marić iz Lišnje. Borislav je imao samo 14 godina kada su ustaše njegovog oca Jelisiju odveli na put bez povratka.
- Gledao sam kroz jedan mali prozor iz naše kuće, kako ih ustaše vezane po dvojicu u koloni, prvo vode ka Ljubojevićima, da bi se potom kolona okrenula ka Prnjavoru. Ništa o ocu nisam znao sve do kraja Drugog svjetskog rata, kada sam od jednog mještanina, iz prigradskog naselja Babanovci, doznao kako pored potoka Radlovac postoji jedna humka u kojoj su zakopani ljudi, koje su ustaše pobile 4. decembra 1941. godine i zakopali ih na mjestu, gdje se sada nalazi spomenik tim žrtvama, među kojima je bio i moj otac Jelisija - priča Borislav.
Ostala su zabilježena svjedočenja starijih Prnjavorčana da su ustaše polužive Srbe zatrpavali u pomenutu grobnicu zbog čega je zemlja disala i dizala se nakon njihovog ukopa. Danima je potok Radlovac bio obojen krvlju žrtava.
Mada su za taj svirepi zločin znale komunističke vlasti u Prnjavoru, tek početkom sedamdesetih godina SUBNOR je podigao spomenik srpskim stradalnicima na ovom lokalitu.
- Gotovo cijeli ovaj lokalitet može se smatrati masovnom grobnicom, s obzirom na to da nedaleko od mjesta, gdje su ubijena 22 Srbina, postoji i Zihova jama, u kojoj je zakopano četrdesetak srpskih stradalnika, koji su prethodno na zvjerski način mučeni i ubijeni - kaže hroničar Uglješa Popović, napominjući da na prosotoru prnjavorske opštine postoji još nekoliko masovnih grobnica iz Drugog svjetskog rata, od kojih su svakako najveće one u Štrpcima i Kremni.
Objavi na FACEBOOK
Izvor:Fokus
 |
